Wrok

Je kent ze wel: mensen met een aureool van wrok om zich heen. Wrok is een negatieve emotie die verwijst naar een negatieve ervaring die niet goed is afgerond en verwerkt. Wrok koesteren is als het drinken van vergif en verwachten dat de ander er dood aan gaat. Feitelijk is dit niet zo. De ander leeft door, mogelijk geheel onbewust van jouw gevoelens, en men vergiftigt zichzelf. Misschien ken je zelf gevoelens van wrok. Het kan zijn dat je onrecht is aangedaan die blijvende en ingrijpende gevolgen heeft. Hoe ga je met deze restschade om? Als je wrokkig bent, ervaar je de pijn die samenhangt met alle herinneringen en ervaringen die met de basis van je wrok te maken hebben. Als je wrok ervaart, ben je niet vrij om in het hier en nu te genieten van wat er is. Je onbevangenheid is ver te zoeken en je onverwerkte verleden speelt je parten en activeert ook andere negatieve emoties, zoals gekwetstheid, rancune, jaloezie, verongelijktheid en bitterheid. Deze negatieve emoties zijn een blokkade. Ze zorgen ervoor dat je leven stagneert. Je kunt niet echt verder met je leven als je je onheus behandelt voelt, als bitterheid alles doordrenkt. Door je wrok is de schoonheid en het plezier van veel zaken weg. Je bent gevangen in jezelf, in je eigen emoties. De ander kan je niet bereiken. Mooie momenten krijgen een donker randje, je levensvreugde is en wordt aangetast. Je bent moeilijk om mee te leven, mensen gaan je uit de weg. Bitterheid en wrok creëren eenzaamheid en isolement. Hoe ermee om te gaan als je ervaart dat je woede en wrok je leven te veel beïnvloeden? De uitdaging is je negatieve emoties niet te ontkennen, te bagatelliseren of te verstoppen, maar te accepteren als een gegeven. Het is er en het mag er zijn, hoe moeilijk en gênant de gevoelens ook zijn. Dat is een belangrijke stap in de goede richting. Hoeveel onrecht je is aangedaan, hoeveel je ook tekort bent gekomen, nu beïnvloedt jouw eigen rancune je leven. Verlies je niet in uitspraken als ‘dit is niet eerlijk’ of ‘dat heb ik niet verdiend’. Dat is alleen maar tijdsverlies en laat zien dat je de realiteit nog niet onder ogen ziet. Na acceptatie dat de gevoelens er (mogen) zijn, is het noodzakelijk dat je je emoties leert begrijpen. Wat maakt het dat ze er zijn, wat maakt het dat ze heftig zijn? Heeft je wrok met onmacht te maken? Wrok kan soms voelen als de enige remedie tegen je machteloosheid. Het geeft je een sterk en onaantastbaar gevoel. Die is echter maar van korte duur omdat ie weg zal ebben. Besteed daarom niet zoveel tijd aan je boosheid; die is slechts een afleidingsmanoeuvre en richt je op het helen van je gevoelens van onmacht en gekwetstheid. Werk er aan je eigen aandeel helder te krijgen. Heb je, mogelijk onbewust, een bijdrage geleverd in wat er is gebeurd? Heb je geen grenzen aangegeven? Ben je niet concreet en duidelijk geweest? Was je onvoldoende duidelijk over je behoeften en verwachtingen? Waren je verlangens en behoeften realistisch, kon de ander daar wel aan voldoen? Ben je niet in staat geweest je werkelijke gevoelens duidelijk te maken? Ben je conflictvermijdend geweest, ben je de confrontatie uit de weg gegaan?

Deze analyse is nodig om ervoor te zorgen dat je niet onnodig veel bij de ander neerlegt en daardoor niets leert over je eigen aandeel. Juist door je eigen aandeel helder te krijgen, krijg je ook weer meer het gevoel dat je zelf aan het stuur zit in je leven. Vergeven is essentieel om je slachtofferschap om te zetten in zelfregie. In het slachtofferschap gaat veel energie zitten die je beter voor andere dingen kunt gebruiken. Ook de ander als dader, vijand zien kost je (te) veel energie. Daarom is het noodzakelijk om voor je zelf op een rij te krijgen wat de ander precies heeft gedaan of nagelaten wat jou de wrokgevoelens heeft gegeven. Het is ook goed om nauwkeurig te onderzoeken of het een actie of meerdere acties zijn van deze ‘dader’ of dat vergelijkbare situaties zich eerder hebben voorgedaan met andere mensen. Het is mogelijk dat er sprake is van een herhaald patroon en dat je meer dan eens ge-/misbruikt bent, niet gezien bent en dat het niet om een eenmalige aangelegenheid gaat. Juist dan is zelfreflectie een must om herhaling te voorkomen. Als je helder hebt waar de ‘schuld’ ligt van de ander, vergeef hem of haar dan. Mogelijk vind je je wrok jegens de ander volstrekt logisch en rechtvaardig. Dit maakt vergeven lastig, maar niet onmogelijk. Vergeven houdt niet in dat je doet alsof er niets aan de hand is geweest. Vergeven houdt in dat je er bewust voor kiest dat wat is geweest achter je te laten, los te laten. Daarnaast is het noodzakelijk dat je voor je zelf op een rij zet hoe je je wilt verhouden tot de ander. Het is uitdagend om te formuleren hoe je je tot de ander die je wrok tot stand heeft gebracht, kunt en wilt verhouden? Hoe wil je dat je relatie eruitziet nadat je de ander al dan niet in zijn/haar bijzijn hebt vergeven? Als je daaromheen beelden op je netvlies kunt krijgen, maak je stappen in de juiste richting!

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*